Historia:
Kamień Pomorski jest jednym z najstarszych miast na Pomorzu Zachodnim. Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z czasów starożytnych. Według źródeł historycznych już w IX w. na terenie dzisiejszego miasta był gród, a w X w. obok niego istniało również podgrodzie. Na początku XII stulecia (w rezultacie toczonych walk) Bolesław Krzywousty podporządkował tereny Pomorza do ujścia Odry. W 1124 r. z Gniezna przez Santok i Pyrzyce wyruszyła do Kamienia misja biskupa Ottona z Bambergu. Misja zatrzymała się w Kamieniu przez trzy miesiące dokonując chrztu ponad 3500 osób na czele z rodziną księcia pomorskiego Warcisława i jego dworu. Przyjęcie chrztu miało ogromny wpływ na rozwój sytuacji na całym Pomorzu Zachodnim. W 1140 r. papież Innocenty ustanowił biskupstwo w Wolinie. W owym czasie Wolin był atakowany przez morskie wyprawy Duńczyków, co w końcu doprowadziło do jego zniszczenia. Kamień mógł ocaleć z tych najazdów dzięki lepszemu zabezpieczeniu miasta, jak też dzięki doskonale działającej sygnalizacji świetlnej (z Wolina przez Jarzębowo, Sibin, Połchowo przy pomocy ognisk w ciągu kilku minut przekazywano ostrzeżenie do Kamienia). W 1175 r. w związku ze zniszczeniem Wolina stolica biskupia została przeniesiona do Kamienia Pomorskiego, co znacznie podniosło rangę miasta. Biskupstwo otrzymało liczne nadania z rąk księcia Kazimierza; on też był inicjatorem rozpoczęcia trwającej około stu lat budowy katedry kamieńskiej, a także pałacu biskupiego. 5 stycznia 1247 r. książę Barnim I nadał Kamieniowi Pomorskiemu prawa miejskie, co zapoczątkowało nowy etap w rozwoju miasta trwający do 1478 r., wtedy to Bogusław X zjednoczył całe Pomorze Zachodnie. W 1308 r. w czasie napadu Brandenburczyków miasto zostało doszczętnie spalone. Ludność słowiańska stopniowo przenosiła się do okolicznych osad i wsi, a w mieście zaczęła przeważać ludność germańska. Na początku XIV w. zaczęto budować mury miejskie, wzniesiono osiem wież obronnych, w tym trzy od strony Zalewu. Od strony lądu miasto było zabezpieczone murem z pięcioma wieżami i dwiema fosami. Katedra i zabudowania kapitulne były obwarowane osobnym murem. Z upływem czasu na terenie miasta powstało wiele sakralnych i świeckich budowli. W XIV w. wzniesiono ratusz, który był siedzibą rady miejskiej, cechów i sądu ławniczego. Po śmierci Bogusława XIV, ostatniego przedstawiciela rodu Gryfitów, o wpływy na Pomorzu rywalizowali Szwedzi i Brandenburczycy. W 1618 roku rozpoczęła się wojna trzydziestoletnia, która przyczyniła się do znacznego wyniszczenia całego Pomorza, w tym Kamienia Pomorskiego. Miasto zostało spalone przez wycofujące się wojska. W 1630 r. Kamień zajęli Szwedzi, a w 1679 r. przeszedł pod panowanie Brandenburczyków. Od XVIII w. nastąpił stopniowy rozwój miasta.
|
