Historia:
O rozwoju osady decydowało jej dogodne położenie na styku szlaku bursztynowego od Bałtyku na południe i szlaku "królewskiego" prowadzącego z Krakowa do Wrocławia i dalej na zachód. Pierwsza wzmianka źródłowa o Oleśnie znajduje się w dokumencie erekcyjnym kościoła pod wezwaniem św. Michała, wystawionym przez biskupa Wawrzyńca w 1226 roku. Lokacja miasta na prawie niemieckim nastąpiła prawdopodobnie przed 1292r. Informacja o umocnieniach miasta (otoczenia murami) pochodzi z 1395r. Rozwój Olesna nastąpił po 1450r., kiedy to książę Bernard opolski przeniósł tu swoją rezydencję. Podstawowe zajęcia ówczesnych mieszkańców miast i okolic to: uprawa roli, hodowla, myślistwo, rybołówstwo, rzemiosło i handel. Dokument z początku XV w. wymienia istniejące na tym terenie słodownie, jatki mięsne, warsztaty garncarskie, piec do wypalania wapna. Ludność Olesna cierpiała wskutek licznych klęsk żywiołowych, epidemii i następstw wojen. W okresie od XV do XVIII wieku miasto kilkakrotnie płonęło, dotkliwe ślady pozostawiły: wojna trzydziestoletnia, wojny śląskie, przemarsz wojsk napoleońskich. Do drugiej połowy XIX wieku pełniło rolę prężnego ośrodka gospodarczego i kulturalnego północnej części Górnego Śląska. Rok 1945 zastał Olesno w większości zniszczone, a mimo to szybko zostało odbudowane.
|