Historia:
1381- prawa miejskie 1797r. Wągrowiec stał się królewskim miastem pruskim, w bardzo krótkim czasie utworzono powiat wągrowiecki, w granicach którego znalazły się m.in. Gołańcz, Skoki, Rogoźno, Łekno i Mieścisko. Wągrowiec zyskał rangę miasta powiatowego z urzędem starosty (Landrat). 1807r. Powiat wągrowiecki wszedł w skład departamentu poznańskiego Księstwa Warszawskiego. 1815r. Po utworzeniu Wielkiego Księstwa Poznańskiego włączony został do rejencji bydgoskiej. 1818r. Część powiatu przyłączono do powiatów szubińskiego, chodzieskiego i mogileńskiego. 1918/19r. Powstańcy wielkopolscy wyzwolili powiat wągrowiecki, Wągrowiec nadal pozostał ośrodkiem administracji powiatowej. 1939r. W maju utworzono Batalion Obrony Narodowej "Wągrowiec" w celu ochrony nadgranicznych rejonów powiatu. 1939r. 8 września powiat wągrowiecki został włączony do regencji inowrocławskiej. 26 października władzę przejęła w pełni niemiecka administracja cywilna. 1945r. 22 stycznia okupacyjna administracja niemiecka ostatecznie opuściła Wągrowiec, rozpoczęło się tworzenie polskiej administracji powiatowej. W lipcu utworzono 6 gminnych i 3 miejskie rady narodowe. Powołano wiele instytucji obejmujących cały powiat m.in. w listopadzie utworzono Powiatowy Ośrodek Zdrowia oraz Stację Opieki nad Matką i Dzieckiem. 1955r. Nastąpiła kolejna reorganizacja administracji państwowej, powiat podzielono na 33 rady narodowe. 1975r. W wyniku kolejnej reformy administracyjnej kraju zlikwidowano powiaty. Większą część dawnego powiatu wągrowieckiego włączono do województwa pilskiego a pozostałą do województwa poznańskiego. 1990r. Wprowadzono Urzędy Rejonowe jako delegatury administracji wojewódzkiej w terenie. Wągrowiec stał się siedzibą rejonu. 1999r. 1 stycznia ponownie utworzono powiat wągrowiecki
|
